„gracji komórek. Stanowi selektywną barierę komórkową, np. nie przepuszcza fibroblastów, bakterii, ale nie hamuje przejścia makrofagom, limfocytom oraz zakończeniom nerwowym. W razie zniszczenia mięśni, nerwów lub nabłonków sama przeżywa, tworząc rusztowanie, po którym regenerujące się komórki mogą wędrować aż do momentu całkowitej rekonstrukcji tkanki. Jest też istotnym elementem synaps nerwowomięśniowych.
Należy pamiętać, że kolagen i glikozaminoglikany łączą się z powierzchnią komórek i wchodzą w skład ich błon plazmatycznych. Trudno więc nieraz zdecydować gdzie kończy się komponenta komórkowa a zaczyna pozakomórkowa. W każdym razie, pozakomórkowa substancja jest ukierunkowywana i organizowana pod wpływem wydzielającego ją cykloselektonu komórek, który z kolei jest zwrotnie regulowany przez wydzielone makrocząsteczki. Zapewnia to wytwarzanie i utrzymywanie porządku tkanek i narządów w czasie rozwoju oraz ich późniejszych wzajemnych kontaktów.
11. Informacja między komórkami
Kontakt pomiędzy komórkami odbywa się nie tylko poprzez bezpośrednie połączenia strukturalne, ale także na drodze sygnałów chemicznych (lokalne mediatory chemiczne, hormony i przekaźniki nerwowe — neurotransmitery). Zawiadują tym wszystkim systemy nerwowy z korą mózgową, neurohormonalny z podwzgórzem jako głównym regulatorem oraz immunologiczny. Z drugiej strony istnieje autoregulacja wewnątrzkomórkowa, np. co najmniej 25 różnych enzymów reguluje procesy fosforylacji i defosforylacji, a istnieją jeszcze odwracalne procesy regulujące aktywność białek metylacja i demetylacja, acetylacja i deacetylacja, uridylacja, adenylacja, zmiana SSSH. Działa też rytm biologiczny.“(6)